เหื่อยสุดตรีนนน..~

posted on 24 Mar 2009 21:42 by haatao

เหนื่อยดีช่วงนี้.. .. ไม่น่าเชื่อ เสา ทิด จัน อังคาร .. สีวัน กดชัตเตอร์ไป สองพันกว่า!!~

ทำรัยไปนิ่ .. ปวดสมอง ปวดไหล่ .. ลุกชายสองตัว กินแบตเป็นว่าเล่น วันละสอง/ตัวเลยทีเดียวว..

สนุกไม๊ไม่รุ้ แต่บางคนเค้าก็ชอบละ .. ม่ะไหร่จะอัพตัวขึ้นมาเป็นมือสมัครเล่นได้น๊า ..

อยากจะขอเรียกกิจกรรมที่ทำอยุ่ว่า กดชัตเตอร์ ยังไม่ถึงขั้น--> ถ่ายรุป ..

ลืมนั่น ทำนี่ งานเยอะ ทำมั่ง ลืมมั่ง .. การกุศลทั้งสิ้น ..

งานที่เรียกว่าอาชีพนั้น .. เราช่างทรยศต่อมันอย่างสิ้นเชิง ..

 

ใครออกข้อบังคับปายหว่า ว่างเรย .. อิอิ .. 

บ่นงึมๆ ..

posted on 23 Mar 2009 14:35 by haatao

แค่อยากจะรุ้ว่า คนใช้บล๊อก.. กี่วันจะคล่องนิ่..

 

ยากจั๊งง.. แต่ไม่ย่อนะ  ทำไม่ได้ก็ดุแบบแกนๆไปก่อน.. มีโอกาสม่ะใด.. ไม่พลาดแน่.. เฮ้อ..

 

หน้าบ้านขี้เหร่จิ๊งงง..

F5 กดตรงไหน??

posted on 20 Mar 2009 01:21 by haatao

ถึงแม้วันนี้มันทำได้ไม่ดี ไม่ได้แปลว่าเราไม่เก่ง

อาจจะแค่ไม่คุ้นเคย ครั้งแรกมันก็มักจะเจ็บ.. ก็ทน..

 

การเขียน เป็นอีกอย่างที่อยากทำมาตลอด

วันนี้อาจจะทำได้ไม่ดีแต่อย่างน้อย วันนี้ก็ได้ทำ..

 

การเริ่มต้นอะไรๆมันก็มักจะดูยากเสมอ อาจจะกลัวการเริ่ม ไม่อยากเปลี่ยน

แต่พอได้ลองทำไปแล้ว .. ความรู้สึก ต่อสิ่งนั้น ก็จะเปลี่ยนไป..

อาจจะรู้สึกดีแล้วอยากทำต่อ หรือรู้สึกแย่ควรจะหยุด มันจะชัดเจนขึ้น

กว่าจะมาเป็นเราในวันนี้ ก็ผ่านอะไรมามาก

การทำอะไรแล้วไม่ได้ดี ก็แค่ลองทำใหม่ ครั้งที่สองยังไม่ดี ก็ทำอีก..ทำไปเรื่อย จนกว่าจะหมดแรง

ท้อก็แค่หยุด เหนื่อยก็แค่พัก เริ่มใหม่ ทำใหม่ กำลังใจ มีลอยอยู่บนฟ้า อยู่ในอากาศ

คิดให้ได้ มองให้เห็น แล้วมันจะไม่เคยหมดเลย แค่เราหยิบมาใช้แค่ไหนเท่านั้น ..

 

สำหรับชั้น การเป็นลูกคนนึงของพ่อหลวง ก็ทำให้ชั้นภูมิใจ มีกำลังแรงกายแรงใจ ทำอะไรดีๆขึ้นอีกเยอะ ..

ตราบที่ชั้นยังทำไม่ได้เสี้ยวหนึ่งของพ่อ เมื่อนั้นชั้นยังมีแรง..

 

ต้องหัดยื่นโอกาสตัวเอง ไม่มีใครรู้หรอกว่าเราอยากได้อะไร อยากทำอะไรตอนไหน

รอจากคนอื่น คงจะทันการถ้าฟลุ๊ค โอกาส มีไว้ให้หา ไม่ใช่แค่รอ ..

 

หาเวลาทำอะไรเพื่อตัวเองบ้าง ทำเพื่อคนอื่นบ้าง บางที การกระทำของเรา

อาจจะช่วยจุดประกายให้ใครบางคนที่คอยเฝ้ามองอยู่ .. ถือว่าได้สองเด้ง

 

ความฝัน มันไม่ได้มีไว้ให้ แค่นึกถึง ..มันมีไว้ ให้ไปหา..

 

ฝันของชั้น เหมือนวิวไฟเดอร์ การมองด้วยตาสองข้าง มันยาก.. ชั้นหรี่ตาข้างนึง ภาพในรูนั่น ชัดขึ้น

หมุนนั่นปรับนี่ จัดคอมโพ.. ทุกกระบวนการ ชั้นยังคงหรี่ตา .. จนกว่าจะสิ้นเสียงลั่นชัตเตอร์

ชั้นลืมตาสองข้างพร้อมกันอีกครั้งเพื่อดูผลงาน ..

ชั้นไม่สามารถทำอะไรที่ชอบพร้อมๆกันได้หลายอย่างในเวลาเดียวกัน ต้องยอมละบ้าง วางบ้าง

ถึงจะทำอีกสิ่งได้อย่างตั้งใจ มันเป็นศิลปะในการใช้ชีวิตสำหรับชั้น..

บางวันทำงานยาก คิดแบบหัวแตก คุยกะพี่ไม่รุ้เรื่อง หงุดหงิด

บางทีโดดงานไปถ่ายรูป นายถามหา พี่ก็ส่ายหัว ไม่รู้ไม่เห็น กลับมาแก้ตัว ก็ขำดี .. พูดไม่คล่อง ยิ้มเอา

 

สีสันของชีวิต ถ้าคนไม่เคยทุกข์ มันก็ยากที่จะดื่มด่ำกับความสุข

คนบางคน แค่ได้กินข้าว 1 จานคนเดียวโดยไม่ต้องแบ่งใคร ก็สุขสุดๆแล้ว ถ้าเค้าไม่เคยได้กินแบบนี้ทุกวัน

ผิดกับพวกที่มีปัญญากินข้าวมื้อละเป็นพันๆ ยังจะอุส่าห์หาเรื่องมานั่งทุกข์ได้ .. ที่คนเราต่างกัน มันก็เป้นสีสันของสังคม..

 

โลกนี้ยังมีดีอยู่ ยังสวยสดงดงาม คนดีก็ยังมีอยู่อีกมากนัก แล้วแต่คนจะมอง

ชั้นโชคดีที่เลือกยืนเทควิวโลกใบนี้ได้ถูกทิศ .. เบื้องหน้ามีฟ้ากว้าง แดดไม่ส่องตอนบ่าย และลมพัดเย็น ..

ลองเดิน มายืนข้างๆกันมั้ย..?? หรือถ้าเมื่อย เรานอนก็ได้.. จะได้สบายขึ้นอีก..

 

ชั้นพร้อมจะเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่ชีวิตกำลังยากอยู่

ดังคำพระพุทธองค์ท่านว่า "สิ่งใดได้เกิดขึ้นแล้ว สิ่งนั้นย่อมดีเสมอ" 

 

 

**พ่อหลวงของชั้น ท่านมองโลกใบนี้ ด้วยพระเนตรเพียงข้างเดียวมานานมากแล้ว แต่ท่านไม่ได้เดือดร้อน แต่เป็นพวกเราที่ทำให้ท่านทุกข์ .. **

 

Let's refresh our life 4 ourself 'n the others   

 

edit @ 20 Mar 2009 02:38:01 by เต่าว เว้ย เฮ้ย!!~

สวัดดีไทยแลนด์

posted on 18 Mar 2009 13:53 by haatao

อยุ่ดีๆก็รู้สึกแปลกๆ.. อยากจะเปลี่ยนหลายๆอย่างที่เป็น ..

อยู่ดีๆ ก็อยากมีที่ระบายความนัยย...

 รบกวนพี่เค้ามานานหลายปีแล้ว พอพี่เค้าเริ่มไม่ค่อยสะดวก ก็ต้องหาที่พึ่งใหม่..

ใครจะเป็นที่พึ่งให้เราได้ตลอดเวลา 

เห็นจะมีก็แต่ กาย และใจของเราเอง..ที่พร้อมเสมอ ..

 

เหมือนเหนื่อยๆ เหมือนล้าๆ แต่มันก็ยังอยากจะทำอะไรใหม่ๆ อยากจะหาเรื่องใส่ตัวไปเรื่อย ..

เวลาว่างที่ถูกปล่อยให้ไร้ค่ามากว่า2ทศวรรษ

เกิดอยากจะลองเอามาทำให้มันเกิดประโยชน์ขึ้นบ้าง แม้ต้วเราเหมือนจะไม่ได้ต้องการอะไร

แต่ใครบางคน อาจรออยู่ .. ..

 

วันนี้..อยากเอาเสียงที่เคยเอ่ยแต่ถ้อยคำไร้สาระ ไปอ่านหนังสือให้ห้องสมุดคนตาบอดจัง..